Noem me ik. Er was een tijd, hoelang geleden doet er niet toe, dat ik de kost verdiende met het schrijven van portretten. Mijn portretten leken op een klassiek roman-fragment waarin de hoofdpersoon wordt geïntroduceerd en zijn uiterlijk en hebbelijkheden uitvoerig worden beschreven. Een ambteloos burger heeft eens een bloemlezing gemaakt van de eerste beschrijvingen van beroemde romanhelden: At First Sight. The Birth of Madame Bovary, Raskolnikov and Others. Omdat er geen Nederlandse romanpersonages in het boek voorkomen, is het nooit vertaald, wat jammer is, want het is mooi om te lezen hoe Lady Chatterley zinnetje voor zinnetje wordt geschapen en opeens in volle onderdrukte wulpsheid voor je staat als een vrouw van vlees en bloed. Of hoe Moses Herzog voor je ogen als een feniks uit zijn eigen as verrijst. Of hoe Woutertje Pieterse… maar die stond er dus niet in. Ik zag het boek liggen in een antiquariaat dat nu zelf antiquarisch is geworden. Diezelfde dag las ik het en ’s nachts kwam ik op het idee om een handel in geschreven portretten te beginnen.Ik liet mijn klanten een uurtje ‘poseren’ in de vorm van een gesprek over hun leven en interesses. Daarna schreef ik het portret. Ik liet er een gebonden boekje van maken waarin de tekst stond afgedrukt in een fraaie letter op chic, flinterdun roman-papier. Het omslag werd ontworpen door Sanne , toen nog de vrouw van mijn vriend Lucien , over wie ik vroeg of laat vast nog wel te spreken zal komen. Zij slaagde er altijd wonderwel in een centrale passage uit mijn portret om te zetten in een spannend beeld dat er een dimensie aan toevoegde.