In haar in 2006 verschenen bundel Situaties (Amsterdam: De Arbeiderspers, blz. 83) verwerkt Eva Gerlach het gedachtengoed van Parmenides als volgt:

De weg der waarheid

Je hond, schrijf je, kijkt graag als je onder de douche staat.

Je hond gaat met je mee naar de kust en je neemt de vis aan

die hij vangt en je gooit die terug. De vis is

niet meer die uit de zee is opgetild en zal

nooit meer dezelfde worden, evenmin als ik

na je gekend te hebben nog deug voor mijzelf. ‘Ik beweeg mij

naar een lege ruimte komend uit

wat er niet was en al mijn schubben kunnen

mij niet beschermen.' Je hond heeft van dit soort

verwarring geen weet. Parmenides (alles is

1 en ondeelbaar, alles heeft altijd bestaan

en kan niet anders zijn) spreekt je hond aan.

Je stuurt een foto van je hond, met zijn voorpoten op de

vensterbank kijkt hij naar binnen, zijn lid stijf

alsof hij staat voor wat hij ziet, wat ook zo

is natuurlijk, zo rijdt hij

op wat hij denkt en is, heeft wat ik mis.