Biografie

In zijn tweede roman, Nieuws van de Nacht , lijkt Franke de wetenschap nog verder los te laten, maar op een abstracter niveau valt dat mee. Dit is het verhaal van een journalist die de greep op de werkelijkheid begint te verliezen; zijn leven valt langzaam maar zeker uit elkaar. In een fraai citaat maant hij het individu om de grotere lijnen te zien: ‘De meeste mensen willen hun leven als een vorm zien. Ze vinden zichzelf uniek en onherhaalbaar. Daardoor leren ze niets van elkaar.’ Rasindividualist Franke ziet de beperkingen van zijn ideaal: wie over de grenzen van zijn eigen persoonlijkheid durft te kijken, en zichzelf als menstype kan beschouwen, leert misschien nog het meest.
Eigenlijk is Frankes succesvolle boek De verbeelding – voor deze roman kreeg hij de Generale Bank Literatuurprijs (de tegenwoordige AKO Literatuurprijs) – de uitwerking van dit idee. Ook hierin gaat het om een liefdesverhouding, namelijk die tussen zeeheld Nelson en zijn minnares Lady Hamilton. Lijdend aan fantoompijn kijkt Nelson vanaf zijn zuil op Trafalgar Square neer op de mensheid. Zijn slopende obsessie is het naaktportretje dat hij altijd bij zich droeg. De kleurrijke personages in dit uitbundige boek helpen hem bij de zoektocht naar het verdwenen portretje van Lady Hamilton maar raken daarbij verstrikt in hun eigen romantische obsessies. Nog nadrukkelijker dan in de vorige romans wordt hier een spel gespeeld met werkelijkheid en fictie. ‘Als de onwrikbare werkelijkheid mij niet van de helse pijn in mijn arm en de tollende onmacht in mijn hoofd kan verlossen, moet de verbeelding het maar doen. Hoe fictief zijn verzonnen feiten als ze mij helpen? Feiten zijn niet waardevol omdat ze waar zijn, maar omdat ze iets te betekenen hebben in verhalen over de werkelijkheid,’ mijmert Nelson op zijn zuil. Het is tevens het uitgangspunt van deze roman over mensen die krachtig streven naar geluk, maar dat lang niet altijd vinden.