Weg van loze dromen

Amsterdam International.

De Sovjet Unie stond op springen na het communistische bal démasqué in Oost-Europa, de Duitse eenwording ging gepaard met politieke straatvechterij op het niveau van raadsdiscussies in plattelandgemeenten, in Liberia schoten soldaten van diverse legertjes, dronken, stoned en verkleed als goedkope circusartiesten, al wekenlang op alles wat lost en vast zat en dwongen krijgsgevangenen hun eigen oren op te eten, en in het Midden-Oosten was de Iraakse Führer Saddam Hussein na de annexatie van het oliesjeikdom Koeweit zo dol geworden dat hij de acht jaar durende slachtpartij in het moerassige grensgebied tussen Iran en Irak vriendelijk lachend beëindigde door plotseling alles aan de vijand toe te geven, alles waarvoor honderdduizenden moeders hun zonen gegeven hadden. Ook in Nederland liepen mensen, arme verdwaasde mensen, rond die het grote Amerika zo haatten dat ze Hussein bejubelden als de held die ze zelf hadden willen zijn op momenten die nooit meer terugkomen en blijven knagen.