| De verbeelding |
|
De pers 1. `Om maar eens met de deur in huis te vallen: De verbeelding van Herman Franke is een schitterende roman, van de soort waar je helemaal in ondergedompeld wordt en die je met groeiende verbazing leest. Niet alleen zijn de talrijke verhalen die het vertelt op zich spannend en meerzinnig, ze worden bovendien op onvoorzienbare manieren met elkaar gecombineerd. Telkens ontdek je nieuwe verbindingen en onthullingen en koester je ook nieuwe verwachtingen. Om te vloeken van plezier, zo goed is dit boek. (….) Vertelpunt en stijl veranderen voortdurend. Het ene hoofdstuk is poëtisch en beschaafd, het andere grof en pornografisch, kinderlijk naïef of Joyceaans. Het boek herinnert herhaaldelijk aan modernistische turven à la Ulysses waarin een netwerk van verhalen perfect in elkaar gepast wordt. Het jaar is natuurlijk nog jong, maar De verbeelding moet wel een van de beste en interessantste boeken van 1998 zijn'. (Bart Vervaeck in De Morgen, 9-4-1998) 2. In Literatuur (nr. 2 / 2004, blz. 20-23) maakt de Vlaamse literaire criticus Bart Vervaeck een lijst van de elf beste romans uit de jaren negentig. Uit elk jaar koos hij één roman die hij op basis van enkele door hem behandelde criteria tot het interessantste boek van dat jaar uitroept. Behalve De verbeelding noemt Vervaeck ondermeer Zuidland (P.F. Thomèse), Rachels rokje (Charlotte Musaers), Teheran, een zwanenzang (F. Springer), Geheime kamers (Jeroen Brouwers) en De ontdekking van de hemel (Harry Mulisch). 3. `De verbeelding heet zijn boek (…) Franke trekt alle registers ervan open. Hij doet een sterk beroep op de verbeelding van de lezer en verkent alle uithoeken van het gebied, dat slechts uit inbeelding bestaat, de liefde. (…) De grootste verrassing in deze roman is dat alles wonderwel klopt, past en scharniert; dat de acrobatische verbeelding in staat is tot een bewonderenswaardige tour de force'. (Aleid Truijens in de Volkskrant, 20-3-1998) |