Maar schuld kon haar helemaal niets schelen. Het was iets anders.`Jullie
snappen er niets van,´ zei ze. Op haar kamer draaide ze keihard de nieuwste cd van Zach
Dor. If you could see me now.Niet te geloven, zo’n titel.
Een dag later kwam die advocaat op bezoek, zo’n keurig
geknipte patser in een antractiekleurig pak met een enorme rode stropdas, het
leek wel een slabbetje.Ze vond hem
meteen een engerd, maar ze had nog nooit iemand zo goed horen praten. Bovendien
had hij gelijk, hoogstwaarschijnlijk, wat erg waarschijnlijk was, zij het niet
volkomen zeker. Hij keek haar amper aan terwijl hij haar vader en moeder ervan
probeerde te overtuigen dat het ook voor haar bestwil was dat zijn geestelijk
onvolgroeide cliënt niet ten onrechte voor zware, moedwillige mishandeling veroordeeld werd. Theo was
volgens hem een overromantische jongen die meende dat hij Saskia kon veroveren
met een belachelijk liefdesoffer. `Een moderne jonge Werther,´ zei hij. Daar
moesten haar ouders om glimlachen maar zij wist niet wie Werther was, dus lachte
ze niet mee. Het voelde alsof ze stiekem een gesprek afluisterde. Maar opeens
keek hij haar strak aan en vroeg:`Weet
jij wie Werther was?'Dat
wist ze dus niet.`De
hoofdpersoon in een roman van Goethe, een grote Duitse schrijver van twee
honderd jaar geleden. Die Werther schoot zichzelf dood omdat hij verliefd was op
een hele mooie vrouw die onbereikbaar voor hem was.´Ze nam
het met een hoofdknikje voor kennisgeving aan. Toen bracht hij zijn gezicht iets
dichter bij het hare.`Weet
jij echt niet wat hij zei voordat hij met dat spul begon te gooien?´
|
